Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Ζητείται φάρμακο για τα φάρμακα!


Ο χώρος της υγείας αποτελεί πεδίο απίστευτης σπατάλης δημοσίου χρήματος. Η οργάνωση των Κέντρων Υγείας και τον Νοσοκομείων έχει γίνει με κριτήρια εξυπηρέτησης της κομματικής πελατείας κι όχι με βάση την εξυπηρέτηση του πολίτη και το δημόσιο συμφέρον. Η ανάγκη για επανασχεδίαση των μονάδων υγείας είναι άμεση και θα πρέπει να προχωρήσει αποφασιστικά αγνοώντας τις φωνές των λαϊκιστών που στην πραγματικότητα υπερασπίζονται κομματικά και συντεχνιακά συμφέροντα.
Στο χώρο του φαρμάκου η σπατάλη έχει ξεπεράσει κάθε φαντασία. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι μέσα σε 9 χρόνια, από το 2000 μέχρι το 2009 η ετήσια φαρμακευτική δαπάνη 4πλασιάστηκε !!! (από 1,3 δις έφτασε τα 5,1 δις). Κι όλα αυτά τα φάρμακα που καταναλώνουμε χωρίς να μας χρειάζονται, είναι εις βάρος της υγείας μας αλλά και εις βάρος των ασφαλιστικών ταμείων που έχουν οδηγηθεί σε κατάρρευση.
Τρεις είναι οι πηγές της σπατάλης. Η υπερσυνταγογράφηση, οι υπερβολικά υψηλές τιμές των γενοσήμων σε σχέση με τη διεθνή αγορά, και η ευκολία εισόδου στις λίστες πανάκριβων φαρμάκων πατέντας αμφιβόλου αποτελεσματικότητας. Ο Έλληνας ασφαλισμένος καταναλώνει 2πλάσιο αριθμό σκευασμάτων από το μέσον όρο της ΕΕ, ενώ το κόστος ανά δραστική ουσία είναι από 3 έως 9 φορές μεγαλύτερο.
Η κατάσταση δεν πάει άλλο. Η κυβέρνηση θα πρέπει να προχωρήσει ακόμα πιο αποφασιστικά στην απελευθέρωση της αγοράς επιτρέποντας σε κάθε σοβαρή φαρμακευτική εταιρεία να εισάγει τα δικά της σκευάσματα. Ο προστατευτισμός που υποτίθεται πως γίνεται προς χάρη της εγχώριας παραγωγής φαρμάκων έχει οδηγήσει σε απίστευτες στρεβλώσεις και παρασιτικά φαινόμενα, ενώ εμποδίζει την εγχώρια φαρμακοβιομηχανία να γίνει ανταγωνιστική.
Η συνταγογράφηση δραστικής ουσίας κι όχι σκευάσματος θα πρέπει να εφαρμοσθεί χωρίς κανένα συμβιβασμό. Μόνον έτσι θα μειωθεί ο χρηματισμός σημαντικής μερίδας γιατρών από τις φαρμακευτικές εταιρείες, αφού δεν θα υπάρχει κίνητρο για υπερσυνταγογράφηση.
Τέλος θα πρέπει να γίνεται πολύ πιο αυστηρή αξιολόγηση των «νέων» πανάκριβων φαρμάκων πατέντας που προσπαθούν να εισάγουν στην κυκλοφορία οι φαρμακευτικές εταιρείες, αφού στη συντριπτική τους πλειοψηφία δεν προσφέρουν στον ασθενή τίποτα περισσότερο από τα εκτός πατέντας, πολύ συχνά δε είναι και χειρότερα.